Að kveikja eld 0
Þessi grein er úr lokaverkefninu mínu. Njótið.
Þó að það séu í sjálfsu sér fjölmargar leiðir til að kveikja eld þá er samt nokkur atriði sem gott er að hafa í huga.
Öryggi:
Það fyrsta sem gera þarf þegar unnð er með eld, hvort sem það er mateldur eða varðeldur er að gæta að öryggi. Það þarf að gæta að öryggi umhverfisinns og ekki síður að öryggi þeirra sem í kring eru.
Öryggi umhverfissins:
Gætið að því að eldstæðið sé ekki nálægt húsum, gróðri eða hverju öðru sem getur kviknað í. Veljið undirlag sem að þolir hita vel og hreyfist ekki. Gott er að kveikja eldinn á mold eða sandi. það þarf þó að varast að ekki sé stutt í rætur undir moldinni því þær þola ekki hita og að í sandinum leynist ekki grjót sem getur sprundið s.s. hrafntinna.
Gætið þess að halda nægilegri fjarlægð frá sinu, þurru laufi og trjám. Ef að þarf er gott að hreynsa svæðið í kringum eldstæðið af þessu efni til að eldurinn geti ekki breyðst út.
Gætið að veðri og árferði þegar eldurinn er kveiktur, þurrkar eða þurrkatímar eru ekki góður tími til að kveikja eld, blautt haust eða vetur með snjóföl er það hinsvegar. Hugið að þessum atriðum þegar eldurinn er undirbúinn.
Finnið til slökkvitæki, vatn í fötu eða sand í fötu áður en eldurinn er kveiktur. Það tekur tíma að finna þessa hluti og það er ekki gott að þurfa að nota þann tíma eftir að eldurinn er byrjaður að breyðast út.
Gerið aldrei stærri eld en þið þurfið að nota. Mateldar þurfa ekki að vera stórir og það má auðveldlega upplifa töfra opins elds án þess að hann sé mjög stór.
Hafið samband við slökkviliðið á ykkar svæði og fáið leyfi og látið vita. Í sumum tilfellum þarf leyfi frá lögreglunni og þá ber að verða sér út um það.
Hafið sjúkrakass við höndina og ásamt brunageli og köldu vatni til að sinna minniháttar brunasárum. Við stærri brunasár á að sálfsögðu að leita læknis eins hratt og mögulegt er.
Eldur er frábært tæki til að nota við matargerð, honum ber þó að sýna virðingu. Farið varlega.
Að kveikja eld
Eldsneitinu sem notað er má skipta í þrennt: uppkveikju, sprek og eldivið. Uppkveikjan er eins og nafnið gefur til kynna notuð til að kveikja upp í eldinum. Uppkveikjan getur verið t.d. spænir, flísar, börkur eða jafnvel gras. Hún getur einnig verið tilbúin s.s. pappír, sag eða því um líkt. Það er meira að segja til ýmiskonar tilbúin uppkveikja sem hægt er að kaupa.
Sprek eru litlar greinar. þær geta verið allt frá því að vera á stærð við tannstöngla upp í að vera úlnliðsþykkar. Sprekið er fyrsta eldsneytið sem eldurinn fær eftir að kviknað hefur í uppkveikjunni. Oftast er það sett á eldinn eða köstinn í stærðarröð og þá byrjað á því minnsta og rólega byggt utanaá þar til að eldurinn er orðinn sæmilega sterkur.
Eldiviður eða drumbar mynda hið eiginlega eldsneyti. Þeir eru stærri en sprek og brenna því mun lengur. Án eldiviðar mundi eldurinn fljótlega deyja út. Drumbarnir eru í fjölmörgum stærðum. Þeir eru gjarnan á við upphandlegg eða læri að þykkt og þá oft kofnir í helminga eða fjórðunga. Klofningin hjálpar eldiviðnum að þorna auk þess sem hann er opnari fyrir eldinum og brennur því oft betur. Drumbar geta þó verið af öllum stærðum og gerðum. Hægt er að nota rekaviðadrumba sem eru allt upp í mittisþykkir með góðum árangri.
Mateldur þarf oftast ekki mjög þykkan eldivið. Skógrækt ríkissins framleiðir ágætan eldivið sem hægt er að nálgast á bensínstöðvum og byggingarvöruverslunum. Sá eldiviður er af henntugri stærð sem drumbar en hann þarf að kljúfa meira til að búa til sprek.
